Piotr Uniowski– KWW Dariusza Jezierskiego „Gliwiczanie” – nr 4 w Okręgu nr 2

O mnie

34 lata temu urodziłem się w Katowicach, lecz jestem związany z Gliwicami podobnie jak cała moja rodzina, która w wyniku wojennej zawieruchy przybyła do Gliwic ze wschodnich kresów II Rzeczpospolitej i tutaj znalazła swoją nową małą ojczyznę. Kresy podobnie jak Śląsk były obszarem wielonarodowym i wielokulturowym, dlatego też bardzo cenię sobie rodowitych Ślązaków, przepiękną śląską tradycję i kulturę. Tutaj nauczyłem się śląskiej „godki” – niestraszny mi „żodyn gelynder” i inne niezrozumiałe dla przeciętnego Polaka śląskie słówka. Poznałem również pasjonującą i często bardzo dramatyczną historię zarówno ludzi, jak i tych ziem leżących na styku Polski, Niemiec i Moraw.

Z wykształcenia jest teologiem – ukończyłem Wydział Teologiczny Uniwersytetu Opolskiego. Od 2003 roku jestem związany z gliwicką oświatą, której problemy są mi doskonale znane.
Chociaż moim domem było osiedle Kopernika, gdzie do dziś mam bardzo wielu znajomych i Przyjaciół, jestem w pewien sposób mocno związany również z Zatorzem, na którym bywałem już jako dziecko. Tutaj uczęszczałem do II Liceum Ogólnokształcącego im. Walerego Wróblewskiego, tutaj poznawałem historię tej dzielnicy zaczytując się w powieściach Horsta Bienka, gdy jeszcze obecna ulica jego imienia nosiła nazwę Światowida, tutaj przyjeżdżałem na festiwale „Cantate Deo”, a od 2006 roku jako nauczyciel religii w Górnośląskim Centrum Edukacyjnym w Gliwicach przy ul. Okrzei, bywam tutaj codziennie. Od 2007 roku jestem związany z parafią Chrystusa Króla, gdzie pełnię posługę organisty, a od 2009 roku razem z cudownymi osobami, kochającymi śpiew, tradycję i kulturę muzyczną tworzę chór parafialny „Canticum Cordis”, którego jestem dyrygentem.

Tutaj również po raz pierwszy w 2007 roku zetknąłem się z przedstawicielami gliwickiej filii Gminy Żydowskiej w Katowicach, z którymi do dnia dzisiejszego współpracuję, uwrażliwiając w ten sposób swoich podopiecznych na tematy takie jak tolerancja, dziedzictwo i historia Gliwic, którego Żydzi byli nieodłączną i miastotwórczą częścią oraz odmienność kulturowo – wyznaniowa, która może wspaniale łączyć ze sobą bardzo odmiennych ludzi. Razem z uczniami GCE oraz – dzięki uprzejmości Pani Dyrektor Aleksandry Szyszki – gimnazjalistami z pobliskiego Gimnazjum nr 10 przy ul. Lipowej, staram się pomagać w utrzymaniu porządku na Cmentarzu Żydowskim przy ul. Poniatowskiego.

W 2009 roku, przy okazji likwidacji komunikacji tramwajowej w Gliwicach zaangażowałem się nie tylko w organizowane wówczas referendum , ale przede wszystkim poznałem wspaniałych ludzi, specjalistów w swoich dziedzinach – architektów, urbanistów, ekonomistów, historyków, specjalistów od komunikacji, a także działaczy społecznych, dziennikarzy i tych, którym dobro naszego miasta leży głęboko na sercu – gdyż nie tylko tutaj mieszkają, ale przede wszystkim to miasto kochają i chcą aby wszystkim żyło się tutaj dobrze. Z tego powodu spotykały mnie przez ten czas liczne przykrości – moim zdaniem nie powinny mieć miejsca w mieście, w którym władza twierdzi, że szanuje i wspiera ruchy oraz działania obywatelskie…

Wśród wielu moich pasji, chciałbym wymienić te najważniejsze – filozofia, historia, muzyka, fotografia, architektura, komunikacja, podróże oraz górskie wycieczki. Wyznaję zasadę, iż „lepsze nie jest wrogiem dobrego”, gdyż „jest nikim ten, kto nie ulepsza świata”.

Chociaż jestem z natury indywidualistą – potrafię dobrze współpracować w zespole. Szkoła, a właściwie ci, dla których tam jestem – moi uczniowie – mimo mojej czasem emocjonalnej postawy, nauczyli mnie cierpliwości oraz kompleksowego rozwiązywania wielu trudnych problemów.

O mieście

Kiedy rozmawiam z ludźmi o Gliwicach słyszę wiele pretensji skierowanych do władz miasta lub spotykam się z obojętnością „panie, tutaj nic się nie zmieni” – i to właśnie chciałbym zmienić. Chciałbym, aby ludzie dobrze czuli się w swoim własnym mieście, w którym władza jest dla nich – a nie oni dla władzy. Coś ta nasza „demokracja po gliwicku” działa – nie tylko moim zdaniem – nie tak jak trzeba.

Bliskie są mi nie tylko historia i troska o dziedzictwo Gliwic, tematy edukacji i problemy gliwickiej oświaty ale również trudy codziennego życia przeciętnego gliwiczanina, przejawiające się chociażby w fatalnie funkcjonującej polityce transportowej miasta, bardzo ubogiej, wręcz minimalnej ofercie kulturalnej, itd.
Nie ma we mnie zgody na wiele negatywnych rzeczy, z którymi stykam się w naszym mieście. Nie boję się pracy dla dobra mieszkańców i zaangażowania. Z ludźmi z którymi obecnie współpracuję robię piękne i wspaniałe rzeczy – uważam, że w ten sam sposób mogę dobrze przysłużyć się Gliwicom i gliwiczanom.

Liczę na to, iż razem ze wspaniałymi ludźmi – kandydatami do Rady Miasta Gliwice z KWW Dariusza Jezierskiego „Gliwiczanie” – będę mógł dla Państwa tworzyć nową, lepszą jakość Gliwic – naszego miasta, które tak bardzo leży nam na sercu.

Zapraszając Państwa na wybory, proszę o Wasz głos.

Piotr Uniowski

3 Comments on "Piotr Uniowski– KWW Dariusza Jezierskiego „Gliwiczanie” – nr 4 w Okręgu nr 2"

  1. warto zajrzeć : piotruniowski:blog.com/2010/11propozycja-rozbudowy-komunikacji.html

    Jeśli będzie w moim okregu ma nie tylko moj głos.

    Opublikujcie proszę mapę okregów.

Leave a comment

Your email address will not be published.


*