Skarga na Postanowienie Sądu KRS

Kampania wyborcza to nie wszystko. Konsekwentnie zajmuję się sprawami, które są w toku. Otrzymałem Postanowienie Sądu, umarzające postępowanie w sprawie niedopuszczalnego wpisu dotyczącego PRUiM-MOSTY Sp. z o.o. Sąd nie tylko nie uwzględnił mojego oświadczenia w sprawie, do którego zresztą przez Sąd zostałem wezwany, ale wydał Postanowienie w moim mniemaniu sprzeczne z duchem i literą prawa, stanowionego ustawą o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi (tzw. kominową). Skorzystałem zatem ze swojego prawa i w wymaganym terminie złożyłem skargę na przedmiotowe Postanowienie.
 
Zdaję sobie sprawę, że to lektura dla nielicznej grupy zainteresowanych, ale zgodnie z zasadą jawności wszystkiego, co dotyczy spraw publicznych, konsekwentnie publikuję także to pismo. Najpierw jednak Postanowienie Sądu:
POSTANOWIENIE SĄDU W SPRAWIE PRUiM-MOSTY
 
A oto moja skarga na to Postanowienie:
 
 
Sąd Rejonowy w Gliwicach
Wydział X Gospodarczy KRS
ul. Powstańców Warszawy 23
44-101 Gliwice

 

Skarga na Postanowienie z 22 września 2014 roku w sprawie sygn. Akt GL.X N-Rej KRS 14509/14/418

 

Niniejszym zaskarżam orzeczone przedmiotowym Postanowieniem umorzenie postępowania w sprawie wszczętej z urzędu, dotyczącej niedopuszczalnego wpisu PRUiM-MOSTY Sp. z o.o.

Uzasadnienie

W przedmiotowej sprawie Sąd uznał, że przepis art. 14 ust 2 ustawy z 3 marca 2000 r. o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi stanowiący, iż właściwy organ nie może powołać osób, które pełniły funkcje w organach rozwiązanych w trybie art. 14 ust. 1 tejże ustawy na następną kadencję, jako przedstawicieli Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego do organów, o których mowa w art. 2 pkt 7 przedmiotowej ustawy, nie ma zastosowania do Tomasza Heryszka i Waldemara Macyszyna, którzy zostali uchwałą nr 5 walnego zgromadzenia wspólników z 30.07.2013 roku POWOŁANI wraz z Henrykiem Małyszem do rady nadzorczej tej spółki.

Sąd wywodzi bowiem, że Henryk Małysz nie uzyskał mandatu członka rady nadzorczej spółki ani nie wszedł w skład tego organu z uwagi na zakaz ponownego wyboru zapisany w art. 14 ust. 2 przedmiotowej ustawy. Sąd stwierdza dalej, że w związku z powyższym 30.07.2013 roku na mocy dwóch kolejnych uchwał (6 i 7) zgromadzenie wspólników wybrało jedynie „kadłubową” (określenie Sądu) radę nadzorczą, składającą się jedynie z dwóch osób (tj. Tomasza Heryszka i Waldemara Macyszyna). Ponieważ taki skład rady nadzorczej narusza art. 215 ksh, w którym określono minimalny skład organu nadzoru na 3 osoby, rada taka nie mogła skutecznie podejmować uchwał.

Sąd konkluduje zatem iż bezskuteczność wyboru 30.07.2013 roku do rady Henryka Małysza skutkuje tym, że dwie osoby znajdujące się w radzie „kadłubowej” (określenie Sądu) nie były w dniu ich kolejnego wyboru do rady, czyli 11.09.2013 roku objęte zakazem ponownego wyboru, a zatem – zdaniem Sądu – nie zachodzą przesłanki wpisu niedopuszczalnego z art. 12 ust. 3 ustawy o KRS na zasadzie art. 355 kpc w zw. Z art. 13 §2 kpc w zw. z art. 7 ustawy o KRS.

 

Z powyższą argumentacją nie można się zgodzić z następujących powodów:

  1. Sąd zasugerował, że analogiczna do tej sytuacja występuje w przypadku art. 18 §2 ksh, zgodnie z którym osoba, która została skazana za przestępstwo wymienione w przepisach rozdziałów XXXIII-XXXVII Kodeksu karnego oraz w art. 585, art. 587, art. 590 i w art. 591 ustawy (a nie jak błędnie zapisał Sąd w Postanowieniu „wymienione w art. 18 §2 ksh), a taka osoba powołana do organu nadzorczego nie uzyskuje mandatu członka rady nadzorczej, ani nie wchodzi w jej skład, gdyż jej wybór jest od początku prawnie bezskuteczny. 

W związku z powyższym należy stwierdzić, że ani przywołany art. 18 §2 ksh ani ustawa o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi (w części określonej zapisem art. 14 ust. 2) nie powodują rozwiązania, nieistnienia, czy też jak chce Sąd, „kadłubowości” organu nadzoru. W obu przywołanych przez Sąd ustawach nie istnieje zapis wskazujący na to, iż wspomniane ograniczenia skutkują automatycznie niepowołaniem organu nadzoru. W przypadku art. 18 §2 ksh przyjęcie takiej wykładni prowadziłoby do oczywistego absurdu, bowiem to spółka odpowiadałaby i to w bardzo poważnym zakresie, za zatajenie faktu karalności przez osobę powołaną oraz niedopełnienie obowiązków przez Sąd, mający zweryfikować osobę wpisywaną pod tym kątem, przy czym istotne jest tu, że organ powołujący radę nie dysponuje instrumentami pozwalającymi dokonać takiej weryfikacji.

W przypadku art. 14 ust. 2 ustawy o wynagradzaniu (…) wykładnia ta prowadziłaby do rzeczywistego usankcjonowania sytuacji, gdy osoba objęta zakazami wskutek niedopatrzenia lub wprowadzenia w błąd Sądu KRS przez długi czas (czasem wiele lat) zasiada w „kadłubowym” (określenie Sądu) organie nadzoru, pobiera za to wynagrodzenie, a wszelkie uchwały tego organu nadzoru mają rzeczywiste skutki prawne i ekonomiczne. Podobna sytuacja może zresztą mieć miejsce również w przypadku wynikającym z art 18 §2 ksh.

Można sądzić, że odmowa wpisu składu rady nadzorczej PRUiM-MOSTY Sp. z o.o. powołanego 30 lipca 2013 roku nastąpiła dlatego, że postępowania wobec spółek grupy PRUiM i Henryka Małysza toczą się, na wniosek skarżącego, od dawna. Co więcej Sąd KRS wydający niniejsze Postanowienie, co najmniej dwa razy usankcjonował ewidentne złamanie prawa i dokonał niedopuszczalnych wpisów składów organów nadzoru zarówno ze złamaniem zapisu art. 18 §2 ksh, jak i ze złamaniem art. 14 ustawy o wynagradzaniu (…). Pierwszy przypadek miał miejsce – i to dwukrotnie – w przypadku dokonania wpisu skazanego prawomocnym wyrokiem Andrzeja Nowaka do rad nadzorczych spółek Silesia Asfalty Sp. z o.o. oraz PPHU Pog-Tech Sp. z o.o., drugi natomiast w przypadku wpisu dotyczącego powołania Henryka Małysza do rady nadzorczej PRUiM-MOSTY sp. z o.o. W obu przypadkach usunięcie niedopuszczalnie wpisanych Andrzeja Nowaka i Henryka Małysza z organów nadzoru nastąpiło tylko i wyłącznie z powodu interwencji skarżącego. Andrzej Nowak został odwołany z funkcji po ujawnieniu przez skarżącego faktu jego nieuprawnionego zasiadania w organach nadzoru, a Henryk Małysz po postępowaniu Sądu KRS wszczętym na wniosek Wydziału Nadzoru Prawnego ŚUW, po wystąpieniu skarżącego do tegoż organu oraz po kolejnych interwencjach skarżącego w Sądzie KRS.

Skarżący wkrótce przedstawi Sądowi kolejne przypadki istniejących i funkcjonujących od dłuższego czasu niedopuszczalnie wpisanych organów nadzoru innych spółek prawa handlowego. Fakty te przypomina zaś wyłącznie dlatego, aby wykazać ogromne praktyczne znaczenie zapisu art 14 ust. 1 ustawy o wynagradzaniu (…), który antycypuje w sposób oczywisty możliwość rozciągniętego w czasie utajonego trwania stanu niezgodnego z prawem i przez sankcję rozwiązania z mocy prawa organu nadzoru za nieprzestrzeganie przedmiotowej ustawy, formułuje w efekcie sankcję nieważności bezwzględnej wszystkich uchwał organu powziętych od chwili złamania tejże ustawy.

Nie istnieje jednak żadna przesłanka, żeby po pierwsze, uznać, że zapis art. 14 ust. 1 nie obejmuje konsekwencji złamania zapisu art. 14. ust. 2, a po drugie założyć, że art. 14 ust. 2 powoduje z mocy prawa nieskuteczność powołania organu nadzoru. Korespondencja obu ustępów art. 14 jednoznacznie prowadzi bowiem do wniosku, że owszem, organ nadzoru PRUiM-MOSTY Sp. z o.o. rzeczywiście nie mógł podejmować uchwał, ale tylko i wyłącznie z powodu tego, że za powołanie osoby, która nie mogła być powołana w myśl art. 14 ust. 2 rada nadzorcza została rozwiązana z mocy prawa w myśl regulacji art. 14 ust. 1. Nie istnieje zatem żadna przesłanka uzasadniająca tezę, że powołanie osoby nieuprawnionej do zasiadania w organie nadzoru w związku z zapisami art. 14 przedmiotowej ustawy automatycznie powoduje fakt, że taki organ nie zostaje powołany. Mogłoby to zachodzić z mocy prawa, gdyby taki zapis znajdował się w ustawie. Ponieważ nie istnieje tego typu regulacja, mamy do czynienia z faktem rozwiązania z mocy prawa organu powołanego wbrew zapisowi art. 14 ust. 2, a zatem mającego dopiero wtedy automatyczny skutek zgodnie z art. 14 ust. 1.

  1. Dla podparcia powyższej argumentacji warto przywołać zapisy ustawy o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne, która w sposób jednoznaczny wprowadza zapis art. 9, którego pełne brzmienie, ze względu na jego wagę, przytoczę:

Wybór lub powołanie do władz spółki, spółdzielni lub fundacji z naruszeniem zakazów określonych w art. 4 i 7 są z mocy prawa nieważne i nie podlegają wpisaniu do właściwego rejestru.

Gdyby intencją ustawodawcy było, aby jakiekolwiek skutki prawne wynikające ze złamania któregokolwiek z zapisów ustawy o wynagradzaniu (…) następowały z mocy prawa, czyli automatycznie, zostałoby to zapisane dokładnie w taki sam sposób jak w ustawie o ograniczeniu (…). Tak jednak nie jest, zatem wszelka wykładnia rozszerzająca, podająca w dodatku w wątpliwość sens i zakres art. 14 ust. 1 ustawy o wynagradzaniu (…) jest całkowicie nieuprawniona.

  1. Czynność powołania członka rady nadzorczej w żaden sposób nie zależy od wpisu tego faktu do rejestru, który to fakt ma tylko znaczenie deklaratywne. Wykładnia przyjęta przez Sąd oznaczałaby, że odpowiedniemu organowi – w przypadku PRUiM-MOSTY Sp. z o.o. walnemu zgromadzeniu wspólników – odbiera się zastrzeżoną wyłącznie dla niego kompetencję POWOŁANIA organu nadzoru. Podkreślić należy, że to właśnie POWOŁANIE osób pełniących funkcję w organach nadzoru rozwiązanych w trybie ustępu 1 jest czynnością zabronioną w ustępie 2. Jedynym organem mogącym jej dokonać jest w przedmiotowym przypadku walne zgromadzenie wspólników. Nie istnieje żaden ustawowy zapis stanowiący, że z mocy prawa następują jakiekolwiek skutki poza jedynym jasno określonym w art. 14 ust. 1, który – co wynika bezpośrednio z ustawy – nastąpii również w przypadku dokonania przez odpowiedni organ czynności zabronionej w art. 14 ust. 2. Ponieważ Henryk Małysz był osobą którą obejmował zakaz art. 14 ust. 2, 30 lipca 2013 roku została przez walne zgromadzenie wspólników dokonana czynność zabroniona w art. 14 ust. 2 (została powołana rada nadzorcza ze złamaniem ustawy o wynagradzaniu (…)) a zatem organ nadzoru został rozwiązany z mocy prawa. Tym samym jednak osoby wchodzące w skład organu obok Henryka Małysza zostały również objęte zakazem wynikającym z art. 14 ust. 2. Oznacza to zatem, że Waldemar Macyszyn nie mógł zostać powołany do rady nadzorczej kolejnej kadencji, a tym samym rada nadzorcza – jako rozwiązana z mocy prawa po powołaniu w jej skład Waldemara Macyszyna – nie mogła skutecznie ustanowić zarządu spółki.

  2. W przypadku przyjęcia wykładni Sądu zostałoby de facto usankcjonowane funkcjonowanie organów nadzoru powołanych ze złamaniem ustawy o wynagradzaniu (…) przez czas, który minął od ich powołania przez uprawniony organ aż do chwili ewentualnej (gdyż wspomniane przez skarżącego przypadki panów Małysza i Nowaka dowodzą iż nie ma żadnej pewności, co do tego iż tak się stanie) odmowy wpisu do rejestru. Gdyby ta odmowa nie nastąpiła, funkcjonowałyby bez żadnych skutków prawnych ewidentnie bezprawnie powołane organy. W przypadku PRUiM-Mosty Sp. z o.o. stan taki utrzymywał się od 30 lipca do 11 września 2013 roku. Zapisy art. 14 ustawy o wynagradzaniu (…) zabezpieczają przed uznaniem takiego stanu sprawiając, że powołanie rady nadzorczej z naruszeniem przedmiotowej ustawy skutkuje rozwiązaniem tego organu z mocy prawa.

Nie stanowiąc o tym, że z mocy prawa nie dochodzi do powołania rady nadzorczej, jeśli próbuje się do niej powołać osobę, której dotyczy art. 14 ust. 2, ustawa uzależnia fakt rzeczywistego nieistnienia takiego organu WYŁĄCZNIE od wystąpienia faktu POWOŁANIA takiej osoby, gdyż tylko i wyłącznie wtedy zajdzie okoliczność (złamania przedmiotowej ustawy), skutkująca rozwiązaniem organu z mocy prawa. Wszelkie inne interpretacje tych zapisów są zdaniem skarżącego nieuprawnione.

 

Na zakończenie skarżący podnosi, że z niezrozumiałych dla niego przyczyn, Sąd nie tylko nie odniósł się do stanowiska skarżącego, przedstawionego Sądowi po uprzednim wezwaniu do jego zajęcia, ale całkowicie zignorował merytoryczne przesłanki w nim zawarte, w kwestiach podstawowych uznając za zasadne stanowisko pełnomocnika spółki. Argumentacja skarżącego zawarta w jego stanowisku nie została przez Sąd w żaden widoczny sposób uwzględniona w postępowaniu.

Mając powyższe na uwadze zaskarżam przedmiotowe Postanowienie i wnoszę o jego uchylenie.

Dariusz Jezierski

2 Comments on "Skarga na Postanowienie Sądu KRS"

  1. Chyba już nie ma osoby, która uważa, że sądy wydają sprawiedliwe wyroki, a prokuratuty są bezstronne. Tylko nowa władza może to zmienić. Dlatego sitwa tak się zaciekle broni przy wsparciu tzw. mediów.

Leave a comment

Your email address will not be published.


*