Teatr Miejski w Gliwicach – jakie otwarcie sezonu?

 

Póki co, oceńcie Państwo sami…

Teatr Miejski w Gliwicach – sezon 2016/2017

 

„Otwarcie tego sezonu to mocne nazwiska i wybitne kreacje aktorskie. W repertuarze znajdą się zarówno spektakle dramatyczne, komedie, jak i produkcje muzyczne. Teatralne hity zrealizowane przez znane i cenione polskie zespoły: Teatr Polonia z Warszawy, Teatr im. St. I. Witkiewicza z Zakopanego, Teatr STU z Krakowa, czy też przedstawienie „Berlin 4 rano”, które miało premierę na małej scenie Teatru Roma. Ważnym elementem naszego repertuaru będą spektakle dla dzieci oraz bogaty program edukacyjno – warsztatowy, w którym obok publiczności dziecięcej zwrócimy się do seniorów. Budujemy nowy zespół aktorski złożony z młodych, utalentowanych i oddanych sprawie sceny ludzi. Będziemy robić teatr atrakcyjny, otwarty na miasto otwarty i przyjazny dla publiczności. To będzie teatr prawdziwych emocji.”- mówi Łukasz Czuj, Dyrektor Artystyczny Teatru.

Sezon teatralny 2016/2017 jest jednocześnie pierwszym sezonem nowo powstałego Teatru Miejskiego w Gliwicach. Teatr dysponuje czterema scenami: Duża Scena, Mała Scena (ul. Nowy Świat), Scena Bajka (ul. Dolnych Wałów), Scena w Ruinach Teatru Victoria. Przygotowując się na przyjęcie Publiczności zmieniany jest wystrój Dużej Sceny i przestrzeni dla widzów, planowany remont Małej Sceny, lecz przede wszystkim trwa nabór do zespołu aktorskiego.

 

Energetyczny start!

Początek sezonu zbiegł się w tym roku z VII Metropolitalną Nocą Teatrów, aby mocno i ekspresyjnie przywitać się z Publicznością zapraszamy na „Wodewil Warszawski” zrealizowaną z olbrzymia energią i humorem komedię muzyczną. Spektakl wykorzystuje motywy zaczerpnięte z dziewiętnastowiecznej sztuki Feliksa Schobera „Podróż po Warszawie”, jednak zrealizował go warszawski Teatr Pijana Sypialnia, grupa zdobywająca najwyższe laury na przeglądach teatru offowego w Polsce. Zespół został, aż dwukrotnie, wyrózniony przez przez miesięcznik „Teatr” w kategorii off. Metoda ich pracy łączy wykorzystywanie, klasycznych konwencji teatralnych, odwoływanie się do znanych, rozpoznawalnych, a poprzez to także „zgranych” motywów i nadawanie im nowego, odświeżonego, atrakcyjnego dla współczesnego odbiorcy charakteru. Spektakl zaprezentowany na scenie w Ruinach Teatru Victoria, poprzedzony będzie „Powitalnym happeningiem”, który odbędzie się na Rynku i zakończony wspólną „Potańcówką Podmiejską”, w której wodzirejami będą artyści Teatru Pijana Sypialnia.

– 24 września, „Wodewil Warszawski”, Teatr Pijana Sypialnia z Warszawy.

Przedwojenna Warszawa, miasto z czasów, po których zostały już tylko piękne melodie i pożółkłe fotografie. Do stolicy, z zamiarem wydania córek za mąż, przybywa Barnaba Fafuła ze swoją żoną Kunegundą. Na dworcu grupa cwaniaczków wykrada ich córki. Młodzieńcy chcą oczarować dziewczyny pokazując im najpiękniejsze zakątki miasta. Historia rozwija się bardzo energicznie zgodnie z prawami rozśpiewanego, pełnego porywającej muzyki wodewilu i poprzez tradycyjne, dziewiętnastowieczne wątki przeistacza się w kabaret, który w krzywym zwierciadle przedstawia współczesny, wielkomiejski, celebrycki sty życia. Spektakl wypełniają piosenki i muzyka na żywo oraz wytańczone przez aktorów polki i walczyki.

Reżyseria: Stanisław Dembski,

scenariusz: Karolina Lichocińska, Stanisław Dembski

występują: Kunegunda / Hańdzia Walczyk – Karolina Lichocińska; Fafuła – Sebastian Słomiński; Kocia – Dorota Ptaszek; Kizia – Ewelina Chaberek; Madame Chifon / Gaga Essler – Katarzyna Lasota; Joanna Dark-Roomowska – Jakub Pawlak; Muller antreprener –  Wojciech Urbanowski

Dyrektor Rewii – Sławomir Narloch; KoKotki z Powiśla – Aleksandra Dudczak / Agnieszka Kijewska / Blanka Miętkiewicz / Maja Piątkowska; Andrusy – Wojciech Gawrych / Adam Hadi / Michał Zieliński / Mariusz Żwierko.

 

Na Scenie Głównej

Na afisz wraca nagrodzona Zotą Maską za reżyserię i Teatralną Nagrodą Muzyczną im. Jana Kiepury w kategoriach: NAJLEPSZY SPEKTAKL, NAJLEPSZY SCENOGRAF, Rodzina Adamsów”. Spektakle zaplanowane są na październik i grudzień 2016 roku.

Reżyseria i przekład: Jacek Mikołajczyk,

występują: Morticia Addams – Katarzyna Hołub, Marta Wiejak; Gomez Addams – Michał Musioł, Tomasz Steciuk; Pugsley Addams – Miłosz Mogielski, Paweł Wawrzyczny; Wednesday Addams – Sylwia Banasik, Anastazja Simińska; Wujek Fester – Damian Aleksander, Krystian Krewniak; Lurch – Kamil Zięba; Babcia – Katarzyna Wysłucha; Lucas Beineke – Marcin Franc, Maciej Pawlak, Dominik Rybiałek; Alice Beineke – Marta Florek; Mal Beineke – Grzegorz Pierczyński, Przemysław Witkowicz.

 

Gliwickie Spotkania Teatralne- sezon jesienny

Podtrzymana zostanie tradycja Gliwickich Spotkań Teatralnych, zmieni się jednak ich formuła. Odbywający się w maju festiwal zostanie przekształcony w całoroczny przegląd najciekawszych, zrealizowanych w kraju spektakli. Propozycje są bardzo różnorodne. W najbliższym czasie zobaczymy:

– 2 października, Rozmowy z diabłem. Wielkie kazanie księdza Bernarda” z Teatru STU, monodram Jerzego Treli na podstawie tekstu Leszka Kołakowskiego. Po spektaklu odbędzie się spotkanie z zespołem.

Reżyser Krzysztof Jasiński stworzył teatr czysty, teatr, który dotyka i boli, teatr, w którym na godzinę zapomina się o tym, co za oknem i wierzy do końca w świat naznaczony wonią kadzidła i iluzją witraży scenografa Jana Polewki. Przez godzinę z hakiem w Teatrze STU wierzy się w Diabła, któremu dobry Bóg dał talent Jerzego Treli. (Gazeta Krakowska)

Monodram JERZEGO TRELI.

reżyseria: Krzysztof Jasiński,

– 8 października, Berlin 4 rano”. Po spektaklu odbędzie się spotkanie z zespołem.

Spektakl muzyczny ze scenariuszem i w reżyserii Łukasza Czuja to zaproszenie do zagłębienia się w puls wielkomiejskiej nocy. Bohaterem opowieści jest nocne miasto, wielka metropolia i jej ludzie. Wyprawa przez miasto nocą odsłania mroczne historie bohaterów. Wsiadamy do taksówki i podróżujemy ulicami, trafiamy do nocnego baru, na komisariat, zatrzymujemy się przy pigalaku. Spotykamy wielu ludzi i poznajemy ich ekspresjonistyczne portrety – ludzi groteskowych, nieszczęśliwych, szalonych.

Reżyseria: Łukasz Czuj,

występują: Katarzyna Zielińska, Kacper Kuszewski, Anna Głogowska, Rafał Maserak.

– 27 października, Na czworakach”, spektakl Teatru Polonia w reż. Jerzego Stuhra. Po spektaklu odbędzie się spotkanie z zespołem.

Polska klasyka. Tekst należący do kanonu teatralnego, kiedyś grany wciąż i wszędzie, dziś zyskał nowe treści i aktualność. Jerzy Stuhr ten utwór uczynił lata temu tematem swojej pracy magisterskiej. Dziś reżyseruje i interpretuje główną postać. Inteligent w swym poniżeniu i chwale. W obsadzie także miedzy innymi Dorota Stalińska i Wiesław Komasa.

Jak mówi Jerzy Stuhr, reżyser: Idea sztuki Różewicza zbiega się z moją sytuacją życiową, a zawsze taka zbieżność jest pociągająca twórczo, zwłaszcza jeśli stawia tę realną moją sytuację w świetle autoironii. Wielki Różewicz daje mi swą sztuką zakpić z siebie samego.

Reżyseria: Jerzy Stuhr,

muzyka: Jerzy Satanowski,

występują: Anna Karczmarczyk, Dorota Stalińska, Michał Breitenwald, Wojciech Chorąży, Andrzej Glazer, Wiesław Komasa, Maciej Kosmala, Krystian Łysoń/Mateusz Kmiecik, Jerzy Stuhr.

– 18 listopada Człapówki. Zakopane” wg Andrzeja Struga, Teatr im. St. I. Witkiewicza w Zakopanem. Po spektaklu odbędzie się spotkanie z zespołem.

Spektakl uhonorowany nagrodą Grand Prix na Festiwalu Komedii TALIA 2014. Satyryczne, wręcz groteskowe przedstawienie warstwy obyczajowej rozgrywającej się w zakamuflowanych realiach Zakopanego lat międzywojennych, trafne diagnozy typów ludzkich, a także kompedium wiedzy o mechanizmach władzy i społecznego działania.

Scenariusz i reżyseria: Andrzej Dziuk,

występują: Joanna Banasik, Dorota Ficoń, Adrianna Jerzmanowska, Katarzyna Pietrzyk, Jaga Siemaszko, Andrzej Bienias, Dominik Piejko, Krzysztof Najbor, Krzysztof Łakomik, Krzysztof Wnuk, Marek Wrona, Jerzy Chruściński.

– 19 listopada, Barabasz”, Pär Lagerkvist, Teatr im. St. I. Witkiewicza w Zakopanem. Po spektaklu odbędzie się spotkanie z zespołem.

Spektakl otrzymał Nagrodę Grand Prix za najlepsze przedstawienie IV Ogólnopolskiego Konkursu na Teatralną Inscenizację Dawnych Dzieł Literatury Europejskiej 2009. Paweł Steczkowski otrzymał nagrodę za muzykę do tego przedstawienia, a Andrzej Bienias uhonorowany został wyróżnieniem za rolę w tym spektaklu.

Jesteśmy uczestnikami misterium, które można zaiste nazwać teatralnym”. Aktorzy korzystają jawnie z ograniczonej do minimum scenicznej maszynerii, przerywając z rozmysłem fabularną ciągłość wydarzeń. Nie opowieść jest tu istotna. Teatralne obrazy, w całej wyrazistości swej metaforyki, podporządkowane są prowadzonym rozważaniom. Rozwijane w poszczególnych sekwencjach kwestie wywołać mają u widza ten rodzaj skupienia, z jakim uczeń pod okiem mistrza oddaje się medytacji… Tym razem jednak przewodnikiem poszukujących jest Barabasz, dlatego postawa ufnego zawierzenia ustępuje sceptycyzmowi i poczuciu obcości właściwym jego naturze. – prof. Ewa Łubieniewska.

Reżyseria: Andrzej Dziuk,

występują: Krzysztof Najbor – Barabasz (Uwolniony); Dorota Ficoń – Kobieta zwana Zajęczą Wargą; Adrianna Jerzmanowska – Kobieta zwana Magdaleną, Kobieta 1, Druciarz; Jaga Siemaszko – Eremita, Kobieta 2, Okaleczony; Andrzej Bienias – Apostoł, Wskrzeszony; Krzysztof Łakomik – Prokurator, Nosiwoda, Bojownik; Piotr Łakomik – Sahak.

 

Dla najmłodszych widzów.

9, 10 października, Najmniejszy samolot na świecie”, Teatr Maska w Rzeszowie. Bohaterem tej historii jest samolot. Taki, jakich wiele, tylko nieduży. Właściwie to zupełnie mały, a wręcz najmniejszy na świecie, który udowadnia swoim ogromnym kolegom, że potrafi podjąc niezwykłe wyzwania. Spektakl uczy, że każdy z nas jest ważny i może dokonać wielkich rzeczy, jeśli tylko uwierzy w siebie i będzie pamiętał, że czasem wmawiamy sobie, że wszystko przepadło, zamiast spróbować poszukać wyjścia z trudnej sytuacji. Wyjścia, które mamy często na wyciągnięcie ręki.

Reżyseria: Igor Kazakov,

występują: Kamil Dobrowolski, Henryk Hryniewicki, Klaudia Cygoń, Tomasz Kuliberda, Natalia Zduń.

13, 14 listopada, „Czerwony Kapturek” Jana Brzechwy z Teatru Lalek Guliwer w Warszawie.

Żartobliwe i rozśpiewane widowisko familijne oparte na kanwie doskonale znanej bajki, wyróżnione licznymi nagrdami, na wielu festiwalach:

– VIII Międzynarodowy Festiwal dla Dzieci BANJA LUKA 2009. Nagrody Aktorskie: dla Katarzyny Brzozowskiej za rolę Matki, dla Elżbiety Pejko za rolę Babci, dla Tomasza Kowola za rolę Wilka

oraz Specjalna Nagroda dla całego zespołu aktorskiego za interpretację wokalną w przedstawieniu.

– XV Międzynarodowy Festiwal Teatrów Lalek „Spotkania” w Toruniu (X 2008 r.): wyróżnienie honorowe za reżyserię dla Piotra Tomaszuka, nagroda za muzykę dla Piotra Nazaruka.

– 2 Międzynarodowy Festiwal Teatrów Lalek „W gościach u Arlekina” OMSK 2011: nagroda specjalna jury za wysoki profesjonalizm i powrót do operowych tradycji w teatrze lalek.

Adaptacja i reżyseria: Piotr Tomaszuk,

występują: Czerwona Kapturek – Honorata Zajączkowska, Wilk: Tomasz Kowol, Babcia: Elżbieta Pejko, Matka: Katarzyna Brzozowska, Gajowy: Paweł Jaroszewicz, Służąca Babci: Izabella Kurażyńska, Służąca Matki: Ewa Scholl, Sługa Wilka: Georgi Angiełow, Sługa Gajowego: Adam Wnuczko.

 

15 października, „CIRKUS CHARMS”, TEATRO TATRO, Nitra, Słowacja – polska premiera!

To już trzecia polska premiera Teatro Tatro ( po „MISTRZU i MSAŁGORZACIE” i  „TEATRALNYM MAGICZNYM AUTOMACIE”), która będzie miała miejsce w Gliwicach.

„CIRKUS CHARMS” to spektakl familijny, wykorzystujący język sztuki cyrkowej. Dla widzów od lat 5 do 105. Będzie groźnie i śmiesznie, groteskowo i wzruszająco. Nie zabraknie brawurowych akrobacji, pokazów żonglerki zaprzeczających prawom fizyki, zuchwałych siłaczy i wszystkiego, co w porządnym, szanującym się cyrku znaleźć się powinno. Cyrkowy namiot zostanie postawiony w Parku Chopina w Gliwicach.

Reżyseria: Ondrej Spišák.

Edukacja

We wrześniu ruszy nabór do Dziecięco – Młodzieżowego Studia Teatralnego, które będzie działać przy Teatrze. W październiku rozpoczną się „Familijne Niedziele z Teatrem”, czyli warsztaty zacieśniające więzi pomiędzy rodzicami i dziećmi, w których pretekstem do zdobywania nowych, wspólnych doświadczeń będzie teatr. W pierwszej serii spotkań pt. „Mamo, tato, co to jest teatr?” uczestnicy poznają różne konwencje i rozmaite sposoby budowania spektakli teatralnych: teatr cieni, teatr przedmiotu, teatr lalek, teatr ruchu itp. We współpracy z Uniwersytetem Trzeciego Wieku przygotujemy propozycje działań artystycznych w celu aktywizacji twórczej i kulturalnej seniorów.

W dalszych planach mieszczą się także: „Lekcje Teatralne” dla uczniów i „Szkolenia dla Nauczycieli i Instruktorów Teatralnych” oraz wiele innych atrakcji.

Scena Bajka

Przestrzeń sceny Bajka w Kinie AMOK przeznaczona będzie na prezentacje repertuaru lżejszego, komediowego i muzycznego.

10 listopada, „TO NIE JEST KRAJ DLA WIELKICH LUDZI, One-man show Rafała Rutkowskiego, Teatr Montownia z Warszawy. Po spektaklu odbędzie się spotkanie z zespołem.

Pierwsza w Polsce stand up comedy, gatunek niezwykle popularny w Stanach Zjednoczonych, z powodzeniem przeszczepiony przez Rafała Rutkowskiego i Michała Walczaka (jeden z najzdolniejszych młodych dramatopisarzy w Polsce) na grunt polski. One-man show jest zbiorem przezabawnych skeczy, w których pojawiają się najróżniejsze postaci – ksiądz udzielający ślubu byłej ukochanej, żołnierz gej, blondynka u ginekologa… Wirtuozeria aktorska i zjadliwość tekstów. Propozycja dla młodych i starych, dla tych, którzy odnieśli sukces i frustratów, jednym słowem – dla wszystkich, którzy żyją w Polsce.

Tekst i reżyseria: Michał Walczak,

Występuje: Rafał Rutkowski.

 

Kontynuowany będzie cykl „Piosenka jest dobra na wszystko”. Cyklu, w ramach którego prezentowane są recitale znakomitych polskich artystów w mistrzowski sposób interpretujących teksty m.in. Agnieszki Osieckiej, Bolesława Leśmiana, Jerzego Satanowskiego, Juliana Tuwima, Bułata Okudżawy czy Kurta Weila. Koncerty prowadzi Bogusław Sobczuk, znawca muzyki i estrady, który o piosence wie niemal wszystko. A opowiada o niej tak: „Powiedzenie, że teatr jest zwierciadłem historii ma swój odpowiednik w określeniu, wedle którego piosenka jest tej historii biżuterią.

Kolejne muzyczne wieczory wypełnią:

22 września, „Rodzynki stroskane winogrona – piosenki Juliana Tuwima”.

Scenariusz i rezyseria koncertu – Janusz Gast

kierownictwo muzyczne i aranżacje – Marcin Partyka

wystąpią: Beata Banasik, Jakub Blokesz, Piotr Dąbrówka, Kasia Dereń, Łukasz Jemioła, Justyna Panfilewicz, Ewa Prus, Kamil Studnicki, Monika Węgiel

20 października, „ZOO” Koncert Katarzyna Groniec i teksty Agnieszki Osieckiej.

„ZOO” to tytuł koncertu – muzycznego spotkania z wyjątkowymi utworami Agnieszki Osieckiej, które Katarzyna Groniec konfrontuje z własną wrażliwością artystyczną.

17 listopada, „Widzialność marzeń”, koncert Beaty Rybotyckiej.

15 grudnia, „Trzeba marzyć” – Piosenki Jonasza Kofty i Jana Wołka.

 

(opisy spektakli powstały na podstawie materiałów promocyjnych zespołów)

W imieniu zespołu Teatru Miejskiego w Gliwicach Serdecznie Zapraszam!

Agnieszka Skowronek

9 Comments on "Teatr Miejski w Gliwicach – jakie otwarcie sezonu?"

  1. O, Boziu! Ratuj! Spotkania Teatralne będą teraz wypełniać dziury w rocznym repertuarze, czyli przedwojenna kiszka z wódką. O dziwo nie ma nic o "prawdziwych patriotach i wyklętych". Dobrze, że kolega Wojtek z Zakopanego pomaga jak może. Ale jedno mnie mocno ujęło pod pachy i wzruszyło do łez: "będziemy robić teatr atrakcyjny, otwarty na miasto i przyjazny dla publiczności". Nie znam innych, takich o odwrotnych założeniach, ale co ja tam wiem… Tu chyba chodzi o to, żeby widz w żadnym wypadku nie poczuł się nazbyt pobudzony intelektualnie, i o tym, w sumie, świadczy przedstawiony repertuar. Nie żebym był jakoś zdumiony, ale do zaistnienia na polskiej mapie teatralnej jest bardzo daleko. Tylko, czy w ogóle takie ambicje przyświecają nowej ekipie? 

  2. Ciekawe ile Jezierski dostaje od Frankiewicza na te propagande?

    • Uczono mnie, że rolą mediów jest podawać informacje. Podaję. Za darmo 🙂 Ale jak coś dostanę, ciekawą na pewno poinformuję, Niech namiary zostawi…. 

  3. Pomieszanie z poplątaniem 🙂 podoba mi się pomysł spektakli gościnnych przez cały rok, a nie zgrupowanych w jednym miesiącu pod dyskusyjną nazwą "Gliwickie Spotkania Teatralne", na których nikt się w zasadzie z nikim nie spotykał … Może i dobrze, że teatr nie będzie nosił imienia Tadeusza Różewicza, bo sobie na to jeszcze nie zasłużył i myślę, że długo będzie musiał na taki zaszczyt pracować. A kierunek na scenę dramatyczną? Oby się nie okazało, że poziom artystyczny będzie taki jak w Zabrzu, a niby skąd miałby być inny? Operetki żal, to był jeden z najcenniejszych wyróżników Gliwic na artystycznej mapie Polski, a w to miejsce pojawia się na razie nie wiadomo co … Oczywiście życzę jak najlepiej, ale nie bardzo wierzę w sukces tego przedsięwzięcia.

    • Oho, to teraz, w ramach "dobrej zmiany w teatrze", występy gościnne będą miały bardziej przyjazne dla publiczności ceny i nie będą już w 1/2 oglądane przez znajomych królika, dzięki darmowym wejściówkom? w końcu, skoro dyrektor twierdzi, że teatr ma być przyjazny, to w pierwszej kolejności powinno to wynikać z cennika.

  4.  I jeszcze jedno: skoro był zamysł, aby gliwicki teatr nosił imię Tadeusza Różewicza, to chyba w repertuarze powinno się znaleźć w ciągu roku co najmniej kilka dramatów Różewicza. W programie nie widzę ani jednego. Czyżby z tego powodu, że wdowa po Różewiczu nie wyraziła zgody na nadanie teatrowi imienia Różewicza, to i sam autor trafił na czarną listę ?  To byłby pomysł, gdyby ta scena faktycznie repertuarowo wiązała się z Różewiczem, ale jak widać było to tylko puste hasło, szyld, za którym i tak niczego różewiczowskiego by nie było ….

    • "27 października, Na czworakach”, spektakl Teatru Polonia w reż. Jerzego StuhraPo spektaklu odbędzie się spotkanie z zespołem." – "Na czworakach" napisał Różewicz…

      • Pewnie Pan poeta zanim napisał nie doczytał 🙂 lub nie widział co napisał jego wybitny kolega po piórze.Ech, te braki w wykształceniu, na które w innym miejscu nasz poeta tak utyskuje, dotykają, jak widać, samego utyskiwacza.

  5. Zbigniew Lubowski | 8 września 2016 at 11:07 am | Odpowiedz

    W pełni zgadzam się z Lesławem Nowarą, że Operetka Śląska była jednym z najcenniejszych wyróżników Gliwic na artystycznej mapie Polski. Można było mieć różne spojrzenia na repertuarowe oblicze gliwickiej sceny muzycznej, ale samo istnienie tej placówki w naszym mieście stanowiło niewątpiwy atut Gliwic. Trudno jest mi pogodzić się z likwidacją GTM. Decyzję w tej sprawie uważam za katastrofalny błąd władz miejskich. Nie jestem odosobniony w swoich opiniach. W trakcie pamiętnego głosowania w Radzie Miejskiej aż OŚMIORO RADNYCH było przeciwnych likwidacji GTM i utworzeniu na jego miejscu nowego teatru o profilu dramatycznym. Nie tracę jednak nadziei, że przyszłość może odmienić obecną sytuację. Żadna władza nie trwa przecież wiecznie, o czym najlepiej świadczy historia Cesarstwa Rzymskiego czy imperium sowieckiego. Frankiewicz musi kiedyś odejść, a jego następca wcale nie musi nadal korzystać z dyrektorskich usług Grzegorza Krawczyka i Łukasza Czuja. Jeśli tylko orkiestron w budynku GTM nie zostanie zabetonowany, to odtworzenie teatru muzycznego w Gliwicach nie powinno być kłopotliwe. Jestem przekonany, że życie w mieście BEZ DYREKTORA GRZEGORZA KRAWCZYKA jest możliwe!!!!

Leave a comment

Your email address will not be published.


*